27 Temmuz 1995 Cumartesi Anneleri

O günleri düşündükçe tarif edemediğim bir üzüntü çöküyor üzerime. Bir yandan 90'lar Türkiye'nin en parlak günleriymiş gibi gözükürken bir yandan da meğer ne karanlık olaylar yaşanıyormuş.

Henüz 19 yaşındayım. Televizyondan ağlama sesleri, ağıtlar, feryatlar geliyor.

O dönemlerde kulağımıza çalınıyordu böyle şeyler ancak anlam veremiyorduk. Göz altına alınan bazı gençler gözaltından kayboluyor ve tüm araştırmalara rağmen bulunamıyordu. Tam o gün (27 Temmuz 1995) bir grup kadın gözaltındayken kaybolan evlatları için Beyoğlu'nda Galatasaray Lisesinin önünde oturma eylemi yapmaya başladı. Bu grup gözaltında kaybolanların ve faili meçhul siyasi cinayetlere kurban gidenlerin suçlularının bulunması için her cumartesi saat 12.00'de aynı yerde toplanmaya başlayınca bu eylem yurt çapında geniş yankı uyandırdı ve giderek büyüdü.

Ne yazık ki suçlular adalete teslim edilmediği için bu eylem bugün hala devam etmektedir.