Gyeongbokgung Palace

3 June 2024 Özgür Gülün

Makale Okuma Süresi

4954

Kelime Sayısı

17 min

Okuma Süresi

20 January 2026 tarihinde Özgür Gülün tarafından güncellendi.

Merhaba değerli gezginler, gezemediği vakitlerde rüyalarında gezinenler, hayal gücünüzün kemerlerini bağlayın çünkü bugün sizi Seul’ün kalbinde, gökdelenlerin arasında asılı kalmış bir zaman kapsülüne, Joseon Hanedanlığı’nın görkemli rüyasına götürüyorum! Ben rehberiniz olarak size sadece taşları ve ahşapları değil, bu sarayın duvarlarına sinmiş 600 yıllık masalsı hikâyeleri anlatacağım. Hazırsanız, “Gökler Tarafından Büyük Ölçüde Kutsanmış Saray” anlamına gelen Gyeongbokgung’un devasa kapılarından içeri adım atalım!

Gyeongbokgung’un Doğuşu

Hikâyemiz 1395 yılında, Joseon Hanedanlığı’nın kurucusu Kral Taejo’nun başkenti Hanyang’a (bugünkü Seul) taşıma kararıyla başlıyor. Gyeongbokgung, o dönem inşa edilen beş büyük sarayın ilki ve en görkemlisidir. İsmi bile bir dua gibidir: “Gyeong” parlaklık, “Bok” ise servet demektir; yani bu saray hanedanlığın parlaması ve refah içinde yaşaması için inşa edilmiştir.

Ancak bu masal her zaman huzurlu değildi. 1592’deki Imjin Savaşı sırasında saray, işgalci Japon ordusu tarafından ateşe verildi ve neredeyse 270 yıl boyunca sessiz, hüzünlü bir harabe olarak kaldı. 1867’de Kral Gojong’un döneminde, ülkenin her yerinden gelen usta zanaatkarlar sarayı 7.700 odalı devasa bir komplekse dönüştürerek küllerinden yeniden doğurdular. Ne yazık ki Japon işgali sırasında binaların %90’ı tekrar yıkıldı; fakat bugün gördüğünüz bu muazzam yapı, 1990’lardan bu yana süregelen titiz bir restorasyonun meyvesidir.

Mimari Felsefe

Gyeongbokgung’u gezerken sadece binalara bakmayın, yerleşimindeki derin bilgeliği hissedin. Saray, geleneksel “Pungsu-jiri” (Kore geomansisi*) ilkelerine göre inşa edilmiştir; yani arkasında heybetli Bugaksan Dağı’nı, önünde ise hayat veren suları alarak doğayla tam bir uyum sağlar. Saray binaları, “Pungsu-jiri” (geomansi) ilkelerine göre, kralın tebaasına bakması için tam bir kuzey-güney ekseni üzerine, simetrik olarak dizilmiştir. Bu hat, sarayın ana omurgasını oluşturur.

Sarayın her köşesinde göreceğiniz o canlı renkler sadece süs değildir; “Dancheong**” denilen bu beş renk (mavi, kırmızı, sarı, beyaz ve siyah), beş elementi ve evrenin dengesini simgelerken aynı zamanda ahşabı böceklerden ve nemden korur. Her bina, kralın güneydeki tebaasına bakacak şekilde kuzey-güney ekseninde dizilmiştir. Bu, “önde avlu, arkada ikametgah” prensibiyle birleşerek kamusal hayat ile özel hayatı birbirinden ayırır.

Kore Geomansisi

Bakın etrafınıza… Dağlar var, değil mi? Korelilere göre bu dağlar sadece taş yığını değil. Canlılar. Hatta daha da ileri gideyim: Yaşlı, bilge ve biraz da huysuz canlılar.

Koreliler buna Pungsu-jiri diyor. Yani rüzgârın ve suyun toprağın üzerinde nasıl dolaştığını okuma sanatı.

Pung: Rüzgâr
Su: Su
Jiri: Yer bilgisi / coğrafya

“Rüzgâr ve suyun yerle ilişkisi” anlamına gelir ama özünde: İnsanın kaderi ile yaşadığı yer arasındaki uyumu okuma sanatı.

Bir Koreli için iyi bir yer şudur: Arkanda bir dağ olacak, seni kollayacak. Önünde su olacak, hayatı akıtacak.

Bakın, tesadüf mü sizce? Seul’ün arkasında Bugaksan Dağı, önünde Han Nehri…

Joseon kralları da bunu biliyordu. Saraylarını buraya kurarken “manzara güzel” demediler. “Burası bizi korur” dediler.

Bir de işin biraz daha duygusal tarafı var…
Kore’de derler ki:

“Atalar rahat uyursa, torunlar rahat yaşar.”

Şimdi size soruyorum: Bir şehir kuracak olsanız, arkası sizi koruyan, önü sizi besleyen bir yere mi kurardınız…
yoksa rastgele bir yere mi?

İşte Pungsu-jiri tam olarak bunu söylüyor:

“İnsan doğaya hükmetmez, onunla anlaşır.”

Bu yüzden mezarlar çok önemlidir.
Yanlış yere gömülen bir ata, yaşayanları huzursuz eder diye inanılır.
Doğru yere gömülen ise…
ailesine bereket, sağlık, hatta başarı getirir.

Dağ sırtlarına bakın, yumuşak eğimli tepelere…
Onlar ejderhanın sırtı sayılır.
Enerji oradan akar.
Koreliler buna ejderha damarı der.

O yüzden Kore’de bazı yerler huzurludur…
Bazı yerlerde ise içimiz sıkılır, nedenini bilemeyiz.

Belki de mesele şu:
Toprak bize bir şey söylüyordur…
Biz dinlemeyi unutmuşuzdur.

Dancheong

Şimdi başınızı biraz kaldırmanızı isteyeceğim… Evet, işte tam oraya bakın.”

Şu renkleri görüyor musunuz?
Kırmızılar, yeşiller, maviler…
İlk bakışta insana masal kitabı gibi geliyor.
Ama Koreliler için bu sadece süsleme değil.
Buna Dancheong diyorlar.

Dancheong, ahşabı boyamak değildir.
Ahşabı konuşturmaktır.

Eskiden Kore’de insanlar inanırdı ki;
ağaçlar canlıdır,
tapınaklar nefes alır
ve kötü ruhlar… renkten korkar.

O yüzden tapınaklar çıplak bırakılmazdı.
Boyanırdı.
Ama rastgele değil.

Bakın, her rengin bir görevi var:

Kırmızı: Kötü ruhları uzak tutsun diye
Yeşil: Hayat ve yeniden doğuş için
Mavi: Gökyüzü ve bilgelik için
Sarı: Merkez, denge ve krallık için
Siyah: Sessizlik ve sonsuzluk için

Yani burada gördüğünüz şey bir desen değil…
Bir koruma kalkanı.

Joseon döneminde saraylar Dancheong’la süslenirdi.
Tapınaklar ise biraz daha ağır, biraz daha ruhani tonlarda boyanırdı.
Çünkü biri gücü temsil ederdi,
diğeri huzuru.

Bir de ilginç bir detay var…
Bu desenler yukarı bakacak şekilde yapılır.
Aşağıdan bakan bizler için değil.
Yukarıdan bakanlar için.

Kime mi?
Ruhlara…
Atalara…
Gökyüzüne…

Şimdi düşünün:
Bin yıl önce bir rahip,
bir fırça alıyor,
aynı bu desenleri çiziyor.
Biz bugün hâlâ aynı renklerin altındayız.

O yüzden Koreliler der ki:

“Dancheong silinirse, mekân susar.”

Bu renkler soldukça,
yerin ruhu da yavaş yavaş kaybolur.

O yüzden Dancheong’u restore ederken
en küçük çizgiye bile dokunmadan çalışırlar.
Çünkü mesele estetik değil…
Hafıza.

Gyeonbokgung Sarayı Krokisi

Gyeonbokgung Sarayını size kendi çizdiğim bu kroki üzerinden anlatacağım.

① Işığın ve Adaletin Kapısı: Gwanghwamun Kapısı (Ana Kapı)

Saray yolculuğumuz, Seul’ün en ikonik simgelerinden biri olan en güneydeki bu devasa kapıyla yani Gwanghwamun Kapısı ile başlıyor. Kralın erdemli etkisini simgeleyen bu kapı, üç kemerli geçiş yoluna sahiptir: merkez yol krala, yan yollar ise veliaht prens ve yetkililere ayrılmıştır. “Doğru ışığın her yere yayılması” anlamına gelen bu kapı, kralın erdemli etkisini temsil eder. Kapının önünde nöbet tutan iki devasa “Haetae” heykelini gördünüz mü?. Onlar sadece taştan aslanlar değil; iyiyi kötüden ayırt edebilen ve sarayı yangın gibi felaketlerden koruduğuna inanılan efsanevi varlıklardır.

② Heungnyemun Kapısı

Gwanghwamun’dan geçince karşınıza çıkan ikinci kapıdır ve nezaketi temsil eder. Hemen ardından, üzerinde efsanevi hayvan figürlerinin bulunduğu taş bir köprü olan Yeongjegyo üzerinden geçersiniz. Bu köprüyü geçmek, törensel olarak sarayın iç kutsal alanına girmek demektir.

③ Yeongjegyo Köprüsü (영제교)

Şimdi hep birlikte küçük bir sınırdan geçeceğiz… Ama bu sıradan bir köprü değil. Burası Yeongjegyo Köprüsü. Taş bir köprü ama asıl taşıdığı şey: anlam.

Joseon döneminde buradan herkes geçemezdi. Çünkü bu köprü bir nehrin değil, iki dünyanın üzerindeydi.

Arkamızda kalan yer:
Gündelik hayat, sıradan insanlar, gürültü.
Önümüzde olan yer:
Saray, düzen, devlet ve kral.

Bu köprüden geçmek demek şuydu: “Şimdi artık başka bir ahlaka giriyorsun.”

Bakın altından geçen suya… Bu suya Geumcheon, yani Altın Dere derlerdi. Ama aslında altın değil, niyetleri temizlemekle görevliydi.

İnanılırdı ki: Kötü düşünceler, Hırs, Yalan bu sudan geçemez. O yüzden köprüden önce durulur, nefes alınır, adımlar yavaşlatılırdı.

Bir detay daha göstereyim… Köprünün yanındaki taş figürlere bakın. Onlar Haetae. Adaletin bekçileri. Buraya boşuna konmadılar.

Mesaj çok netti:

“Eğer kalbin temizse geç,
değilse geri dön.”

Bir de köprünün ortası… Ortası biraz daha geniştir. Çünkü kral geçerken: Kimse yaklaşmaz, Kimse konuşmaz, Burası sessizliğin yoluydu. Bugün biz rahatça yürüyoruz. Ama eskiden bu köprüden geçmek bir tür sınavdı.

Şimdi siz de geçerken şunu düşünün: Bir mekân insanı değiştirebilir mi? Koreliler der ki: “Evet. Doğru eşikten geçersen.” İşte Yeongjegyo tam olarak o eşik.

“Gyeongbokgung’a adım atmadan önce,
saray sizi burada tartar.”

④ Geunjeongmun Kapısı

Sizi ana avluya götüren üçüncü ve son kapıdır. Bu kapı genellikle kapalı tutulur; devlet görevlileri doğudaki (⑤ Ilhwamun) ve batıdaki (⑥Wolhwamun) yan kapıları kullanırdı.

⑦ Protokolün Sessiz Muhafızları: Rütbe Taşları (Pumgyeseok)

Avluda, ana yola paralel olarak iki sıra halinde dizilmiş o küçük dikili taşları fark ettiniz mi? Onlar sadece dekorasyon değil, Joseon sarayının titiz hiyerarşisini gösteren birer işaret levhasıdır. Törenler sırasında devlet görevlileri, kendi rütbelerine karşılık gelen bu taşların arkasında, krallarına olan saygılarını göstermek için kusursuz bir düzen içinde dizilirlerdi. Bu taşlar sayesinde avlu, saniyeler içinde binlerce görevlinin yerini bildiği devasa bir tören alanına dönüşürdü.

Avlunun tam ortasından geçerek Geunjeongjeon’a uzanan üç şeritli taş yolu gördünüz mü? Bu yola Samdo (Üçlü Yol) denir. Bu yolun ortadaki kısmı diğerlerine göre biraz daha yüksektir ve “Kralın Yolu” olarak bilinir; sadece hükümdarın yürümesine ayrılmıştır. Yanlardaki yollar ise saray yetkilileri ve veliaht prensin kullanımı içindir. Bu tasarım, kralın evrenin ve devletin merkezindeki sarsılmaz yerini taşa işleyerek anlatır.

⑧ Geunjeongjeon (Taht Salonu)

Kapılardan süzülüp devasa avluya girdiğinizde, sarayın kalbi Geunjeongjeon sizi karşılar. Burası “Gayretli ve Bilge Yönetim Salonu”dur; kralların taç giydiği, devlet işlerini yürüttüğü ve yabancı elçileri kabul ettiği ana yerdir. İki katlı gibi görünse de aslında tek ve yüksek tavanlı bir odadır. Geniş bir taş platform üzerinde yükselen ve Kralların taç giydiği bu salon National Treasure (Ulusal Hazine) statüsündedir.

Geunjeongjeon’un yükseldiği o görkemli çift katlı taş platformun merdivenlerine ve korkuluklarına yakından bakın. Burada taşa kazınmış farenin çalışkanlığından domuzun bereketine kadar 12 hayvanlı takvimin figürlerini göreceksiniz. Bu heykeller sadece süs değil; her biri kendi yönüne bakarak sarayı her türlü kötü enerjiden 24 saat boyunca koruduğuna inanılan kutsal muhafızlardır. Merdivenlerin ortasındaki geçiş yolu üzerinde ise barışın simgesi olan muazzam bir anka kuşu kabartması ayaklarınızın altında süzülür

Taht salonuna ulaştığınızda tavana dikkatlice bakın! Orada iç içe geçmiş iki adet yedi tırnaklı ejderha göreceksiniz; bu, kralın mutlak otoritesini ve göksel gücünü simgeler. Tahtın arkasındaki “Güneş, Ay ve Beş Zirve” tablosu ise kralın evrenin merkezindeki rolünü perçinler. Merdivenlerdeki korkuluklara kazınmış 12 hayvan heykelini fark ettiniz mi? Onlar sarayı her yönden gelen kötülüklerden koruyan kadim muhafızlardır.

⑨ Sajeongjeon (Kralın Ofisi)

Şimdi sizi sarayın en sessiz ama en yoğun yerine getirdim. Burası Sajeongjeon. Taht salonunun hemen arkasında, kralın günlük devlet işlerini yürüttüğü ve danışmanlarıyla toplantı yaptığı yerdir. Adı çok şey anlatır: Sa > düşünmek, Jeong >yönetmek. Yani burası: “Düşünerek yönetilen yer.”

Taht salonu kadar görkemli değil, çünkü burası gösteri için yapılmadı. İş yapmak için yapıldı. Joseon kralı burada: Bakanlarıyla buluşur, Raporları dinler, Vergiyi, savaşı, adaleti konuşurdu. Ama dikkat edin… Burada kimse bağırmazdı.

Sajeongjeon’da kral, tahtta değil, daha sade bir koltukta oturur. Çünkü Joseon’da kral, “Ben her şeyi bilirim” demezdi. Konfüçyüsçü anlayış der ki: “İyi yönetici önce dinler.”

Avlu bilinçli olarak gösterişsiz, düz, sakin yapıldı. Çünkü duygular değil, mantık konuşsun diye. Burası duygunun değil, aklın mekânıydı.

Sajeongjeon’un yönü bile tesadüf değil. Kral güneyde oturur, kuzeye bakar. Çünkü Konfüçyüsçü düzende: Güney = yönetici, Kuzey = yönetilen’dir. Ama bu bir üstünlük değil, sorumluluk yönüdür.

Burada 9 Japsang vardır. Yani mesaj: “Burası çok önemli. Ama son söz burada söylenmez.” Son söz, her zaman tahttadır.

Sajeongjeon birkaç kez yandı. Ama her seferinde yeniden yapıldı. Neden mi? Çünkü Joseon için: Devlet binası yanabilir, ama devlet aklı yanmaz.

“Eğer Gyeongbokgung bir bedense,
Sajeongjeon onun beynidir.”

⑩ Sujeongjeon (Hazırlık Ofisi)

Sujeongjeon, Joseon döneminde üst düzey devlet görevlilerinin çalıştığı, kralın günlük yönetim faaliyetlerini Sajeongjeon’un hemen yanında destekleyen önemli bir yapıdır. Burası bakanların, başdanışmanların, devlet işlerini fiilen yürütenlerin kullandığı bir çalışma ve danışma mekânıydı. Yani; taht Geunjeongjeon’daysa, karar Sajeongjeon’da olgunlaşıyorsa, hazırlık Sujeongjeon’da yapılırdı.

Burada dosyalar açılır, raporlar hazırlanır, kralın önüne gidecek kelimeler seçilirdi. Yanlış bir kelime, bir köyün vergisini, bir ailenin kaderini hatta bir savaş kararını değiştirebilirdi. O yüzden burası sessizdi. Ama ağırlığı vardı. Koreliler der ki: “Gerçek güç bağırmaz, masada çalışır.” İşte Sujeongjeon tam olarak o masa.

Konfüçyüsçü saray düzeninde: Merkez = otorite, Yan mekânlar = akıl, denge, danışma demekti. Sujeongjeon’un batıda olması “Kral yalnız değildir” mesajını verir.

Bu bina, Kral Sejong döneminde Kore alfabesi Hangul’un icat edildiği yer olarak büyük tarihi öneme sahiptir.

⑪ Cheonchujeon (Düşünme ofisi)

Cheon → bin
Chu→ sonbahar

Joseon kültüründe sonbahar, olgunluk, tartma, acele etmeme, zamana dayanıklılık demektir. Yani Cheonchujeon’un adı bize şunu fısıldar:

“Bu karar bugün için değil,
uzun yıllar için verilmeli.”

Cheonchujeon, kralın daha sakin görüşmeler yaptığı, günlük hengâmeden biraz uzaklaşıp, meseleleri derinlemesine düşündüğü, bazı konuların olgunlaştırıldığı, aceleye getirilmediği bir mekândı. Burada büyük törenler yok, yüksek sesli tartışmalar yok. Sadece uzun sessizlikler var.

Cheonchujeon, gösterişten uzak, dengeli ve simetrik, Sajeongjeon’a göre daha içe dönük bir mimari tasarıma sahiptir.

Bir rehber olarak hep şunu derim: “Burası konuşmak için değil, düşünmek için yapılmış.”

Ahşap kirişler, sade dancheong ve avluya bakan duruşu, kararın değil, karar öncesi tereddüdün mekânı gibidir. Joseon’da iyi bir kral olmak; güçlü olmak kadar bekleyebilmeyi de bilmektir. Cheonchujeon işte o bekleyişin mimarisidir.

Cheonchujeon sembolik olarak devletin hafızasını, kralın iç muhasebesini, hız yerine istikrarı temsil eder. Bu yüzden doğu tarafındadır. Doğu: Güneşin doğduğu yön, Yeni gün, Yeniden düşünme

Peki bu oda neden önemlidir?

Joseon’un “ani karar” kültürü olmadığını gösterir
Kralın tek başına hükmeden değil, kendini de sorgulayan bir figür olduğunu hatırlatır
Sarayın sadece ihtişam değil, akıl ve sabır üzerine kurulduğunu hissettirir

Cheonchujeon, Joseon Sarayı’nda en yüksek sesle konuşanın değil, en uzun düşünenin kazandığını anlatan bir yapıdır.

⑫ Gangnyeongjeon (Kralın Yatak Odası)

Biraz önce krallarla konuşuyorduk… şimdi ise bir insanın odasına giriyoruz.

Gangnyeongjeon, Sajeongjeon’un hemen kuzeyinde, kralın günlük devlet işlerinden çıkıp yaşam alanına geçtiği ilk avlunun merkezindedir. Yani tahtın arkasındaki ilk kapı. Bu bile tek başına çok şey anlatır.

İsmin anlamı: “Sağlık ve Huzur”

Gang → sağlık
Nyeong → huzur, sükûnet

Joseon’da iyi bir devletin şartı şudur: Kral sağlıklı ve huzurlu olacak ki ülke de huzurlu olsun. Gangnyeongjeon’un adı bir temennidir.

Burası kralın uyuduğu, sabah güne tek başına başladığı, hastalandığında dinlendiği, resmî kimliğini çıkarıp yalnız kaldığı yerdir. Ama bir farkla: Joseon kralları asla tek başına uyumazdı.

“Gece görevi” geleneği

Joseon sarayında her gece saray kadınları dönüşümlü olarak kralın odasında kalırdı. Ama bu, romantik bir tercih değil, güvenlik ve devamlılık meselesiydi. Yangın, suikast, ani hastalık… Kral yalnız kalamazdı.

“Dünyanın en güçlü insanlarından biri…
ama geceleri tek başına yatmasına izin verilmiyor.”

Gangnyeongjeon, tek katlı, alçak tavanlı, görece sade dancheong süslemelerine sahip bir mimariye sahip. Çünkü güç burada sergilenmez, korunur.

Ve bir detay: Joseon’da yerden ısıtma (ondol) sistemi en iyi kullanılan yerlerden biridir burası.

Gangnyeongjeon’un devletin bedeni, kralın sağlığı, sarayın kalbi gibi sembolik anlamları vardır. Eğer kral hasta olursa devlet de yavaşlar. Bu yüzden bu alan tören alanlarından uzakta ama merkezin tam arkasındadır

Bir kral düşünün… Gündüz herkes önünde eğiliyor. Gece ise ateşi çıkarsa bir başkasına muhtaç.

Gangnyeongjeon bize şunu hatırlatır: Güç, her zaman kırılganlıkla yan yanadır. Birçok Joseon kralı hastalıklarını burada geçirdi. Bazıları son gecelerini bu yapı içinde yaşadı.

Gangnyeongjeon, Joseon Sarayı’nda gücün uyuduğu ama insanlığın uyanık kaldığı yerdir.

⑬ Yeonsaengjeon (Kralın Dinlenme Odası)

Yeonsaengjeon, Gangnyeongjeon avlusunun doğu tarafında, Kralın ana yaşam alanına en yakın yan yapılardan biridir. Yani; Kral uyurken hemen yanında olan, uyanınca ilk adım atabileceği yer.

Yeon → uzatmak
Saeng → yaşam

Bu isim bir dilektir:

“Kral uzun yaşasın,
hanedan devam etsin.”

Joseon’da bu tür isimler rastgele konmaz. Yapının işlevini ve beklentiyi anlatır.

Yeonsaengjeon, Kralın dinlendiği, günlük rutinden kaçabildiği, bazen sağlıkla ilgili zaman geçirdiği ve resmî olmayan görüşmeler yaptığı bir mekândı. Burası ne tamamen özel, ne de tamamen resmi bir konut. İkisinin aradasında bir yer.

Yeonsaengjeon, Gangnyeongjeon’a göre biraz daha aydınlık, daha fazla penceresi olan ve avlu ile daha güçlü bir görsel ilişkisi olan bir mekan. Burası nefes almak için yapılmış. Çünkü Joseon’da: Uzun ömür = dengeli yaşam

Yeonsaengjeon’un sağlık, ruhsal denge, devletin sürekliliği gibi sembolik anlamları vardır. Kralın bedeni sadece ona ait değildir, devletin bir parçasıdır. Bu yüzden Yeonsaengjeon, tıbbi kaygılarla, ritüellerle ve dinlenmeyle ilişkilidir.

“Düşünün…
Bir kral sabah Gangnyeongjeon’dan çıkıyor.
Henüz kimseyle konuşmamış.
İlk durağı burası.
Bir fincan çay, bir pencere önü,
belki de biraz sessizlik.”

Joseon’da sessizlik de bir yönetim biçimidir.

Neden önemlidir?

Sarayın ‘insan sağlığı’na verdiği önemi gösterir
Kralın sadece karar veren değil, korunması gereken biri olduğunu hatırlatır
Gücün sürdürülebilirliğini anlatır

Yeonsaengjeon, Joseon Sarayı’nda iktidarın uzun yaşaması için sessizce nöbet tutan bir yapıdır.

⑭ Gyeongseongjeon (경성전) (Kralın Okuma Odası)

Şimdi Gangnyeongjeon’un batı tarafına doğru birkaç adım atalım. Burası kalabalıktan biraz uzaktır. Kralın sesi burada kısılır ama zihni burada açılır.

Kralın “odası” değil,
kendiyle baş başa kaldığı alanı.

Gyeong → aydınlık, berrak, manzara
Seong → olgunlaşmak, tamamlanmak

Birlikte: “Aydınlıkta olgunlaşmak” anlamına gelir. Bilgi sessizlikte olgunlaşır.

Gyeongseongjeon, Kralın okuduğu, Konfüçyüsçü metinlerle baş başa kaldığı, bazen yalnızca birkaç yakın bilginle resmî olmayan sohbetler yaptığı ve günün muhasebesini yaptığı bir mekândı.

Bu yapıda sade, dengeye önem veren, dışa kapalı ama içe açık bir mimari stil benimsenmiş.

Bu yapının batıda yer alması da tesadüf değildir. Joseon’da batı, gün batımı, günün değerlendirilmesi, iç hesaplaşma gibi sembolik anlamlar taşır Yani Gyeongseongjeon, kralın gün batımında kendine sorduğu soruların mekânıdır.

“Akşam çökmeye başlıyor.
Saray sessizleşiyor.
Kral Gangnyeongjeon’a geçmeden önce
burada duruyor.
Bugün doğru mu davrandım?”

Joseon’da iyi kral olmak; çok konuşmak değil, çok düşünmektir.

Bu yapı, Joseon yönetiminin entelektüel temelini gösterir. Kralın eğitiminin yaşam boyu sürdüğünü hatırlatır. Sarayın sadece iktidar değil, bilgelik üzerine kurulduğunu hissettirir.

⑮ Hamchunjeon (Baharı içinde saklayan yer)

Hamchunjeon, Gangnyeongjeon’un arka bölümünde, Avlunun kuzeydoğu tarafında, en içte ve en korunaklı noktadadır.

Ham → içinde tutmak, barındırmak
Chun → bahar

Hamchunjeon, “Bahar’ı içinde saklayan yer” demektir.

Joseon dünyasında bahar; yenilenme, sağlık, umut ve hayata yeniden tutunma anlamına geliyordu.

Hamchunjeon, Kralın sağlıkla ilgili dönemlerinde, yorgunluk, hastalık, zihinsel çöküntü zamanlarında, daha sakin, daha sıcak, daha korunaklı bir ortam arandığında kullanılan bir yapıydı. Burası ne resmî, ne de gündelik bir mekandı. Tam anlamıyla iyileşme mekânı olarak kullanılıyordu.

Hamchunjeon, küçük ölçekli, daha kapalı, rüzgârı ve soğuğu kesen konumda ve iç mekân konforunun ön planda olduğu bir yapıdır.

Özellikle, Ondol (yerden ısıtma) sistemi çok etkilidir. Kışın “bahar hissi” yaratması amaçlanır.

“Joseon’da bahar bazen mevsimle değil,
mimariyle yaratılır.”

Bu mekan, Joseon sarayının insan sağlığını ne kadar ciddiye aldığını gösterir. “Kral güçlüdür” klişesini bozar.

⑯ Hamwonjeon (Özü İçinde Tutan Yer)

Hamwonjeon, Gangnyeongjeon’un hemen arkasında, avlunun kuzey tarafında, en az görünen, en çok saklanan noktadadır. Yani kralın odasının da arkasındaki oda.

Ham → içinde barındırmak, saklamak
Won → öz, köken, başlangıç

Hamwonjeon, “Özünü içinde tutan yer” demektir.

Hamwonjeon, kralın tamamen yalnız kaldığı, kimsenin kolay kolay giremediği, derin düşünceye çekildiği, bazen uzun süre kimseyle görüşmediği bir mekândı. Burada toplantı yok, protokol yok, taht yok. Sadece bir insan ve yükü var.

Hamwonjeon, küçük, dışa kapalı, pencere sayısı az, ısıyı tutacak şekilde konumlandırılmış bir mimari yapıya sahip.

“Bazen bir kral konuşmaz.
Bazen karar vermez.
Sadece düşünür.
İşte o anlarda buraya çekilir.”

Hamwonjeon, sarayın psikolojik mimarisini gösterir. Kralın yalnızlığını somutlaştırır. Gücün merkezinin her zaman görünür olmadığını hatırlatır. Hamwonjeon, Joseon Sarayı’nda gücün en yüksek olduğu yer değil, en derinde saklandığı yerdir.

Sarayın Muhafızları: 12 Hayvan ve Sembolleri

Kore kültüründe hayvanlar sadece canlılar değil, kaderimizi çizen sembollerdir. Gyeongbokgung’un her köşesinde bu sembolik hayvanlara rastlayacaksınız. Örneğin, çatıların köşelerinde sıraya dizilmiş küçük figürler olan “Japsang*”, kötü ruhları uzak tutan masal kahramanlarıdır.

On iki hayvanlı takvimde yer alan her hayvanın bir anlamı vardır: Fare çalışkanlığı, Öküz sadakati, Kaplan ise yiğitliği temsil eder. Sarayda yürürken bir ejderha (başarı), yılan (ölümsüzlük) veya domuz (bereket) motifi gördüğünüzde, Joseon insanlarının bu hayvanlara yüklediği duaları düşünün. Koreliler bugün bile rüyalarında domuz gördüklerinde şans getireceğine inanıp piyango bileti alırlar! Bu konuda daha detaylı bilgi edinmek isterseniz bloğumdaki Chinese Zodiac yazımı okuyabilirsiniz.

Japsang

“Şimdi sizden küçük bir ricam var…
Lütfen başınızı kaldırın ve çatının ucuna bakın.”

Şu minik heykelcikleri görüyor musunuz?
İlk bakışta oyuncak gibi duruyorlar.
Ama sakın hafife almayın…
Onlar Kore saraylarının gizli muhafızları.

Bunlara Japsang denir.

Japsang’lar, özellikle Joseon döneminde
sarayların, tapınakların ve önemli devlet binalarının çatı köşelerine dizilirdi.
Ama süs olsun diye değil.

Eskiden inanılırdı ki: Kötü ruhlar çatılardan girer.

İşte bu küçük figürler,
o ruhları korkutmak için oraya konurdu.

Bakın, hepsi aynı yöne bakar.
Önde bir lider vardır, arkada onu izleyenler.
Sanki bir yürüyüş hâlindeler.

Çünkü bu figürler rastgele seçilmedi.
Çoğu, Çin klasiği Batıya Yolculuk hikâyesinden gelir.
Rahip, maymun, domuz, şeytan kovucular…

Koreliler bu karakterlere şunu yaptırdı: “Sen burada dur, benim sarayımı koru.”

Japsang sayısı bile rastgele değildir.
Bina ne kadar önemliyse,
Japsang sayısı o kadar artar.

Sıradan yapılar: az
Saraylar: daha fazla
Kralın kullandığı binalar: en fazla

Yani yukarı baktığınızda aslında şunu görüyorsunuz: “Bu bina önemli. Burada devlet var.”

Bir de şu detayı sevin:
Japsang’lar hep küçük ve sevimlidir.
Çünkü Koreliler inanır ki
kötü ruhlar alaya alınmaktan korkar.

Yani burada yapılan şey: “Gel bakalım, biz seni zaten ciddiye almıyoruz.”

Şimdi düşünün…
Yüzyıllardır oradalar.
Yağmur yağıyor, kar yağıyor, savaşlar oluyor…
Ama onlar hâlâ çatıda nöbette.

Koreliler der ki:

“Japsang düşerse, bina korunmasız kalır.”

O yüzden restorasyonlarda
önce Japsang’lara bakılır.

Japsang Hayvan Figürlerinin Anlamları

Şimdi biraz daha dikkatli bakmanızı isteyeceğim… Çünkü az önce ‘süs’ dediğimiz şeyler, aslında karakter. Bu figürler sadece hayvan değil.
Onlar bir hikâyenin kahramanları. Koreliler bu figürleri seçerken şunu sormuş: “Bu karakter hangi kötülüğü uzak tutar?”

Ejderha (용, Yong): Güç, krallık, göksel koruma

Ejderha Kore’de korkulacak bir yaratık değildir. Tam tersine: Yağmur getirir, Bereket sağlar, Kralın simgesidir.

O yüzden genelde en arkada durur. Çünkü ejderha: “Ben en son konuşurum.”

Aslan (해태 / 해치, Haetae – Haechi): Adalet, doğruluk, felaketleri engelleme

Bu hayvan gerçek mi? Hayır. Ama mesajı çok net: Yangınları söndürür, Yalanı ortaya çıkarır, Suçluyu tanır. Bugün bile Seul’ün sembolüdür.

At: Sadakat, görev, hizmet.

At figürü şunu söyler: “Bu yapı başıboş değil, burada görev var.” Devlet ciddiyetini temsil eder.

Maymun: Zeka, kurnazlık, tehlikeyi önceden fark etme

En sevimli ama en tehlikeli figürdür. Çünkü: Kötü ruhları kandırır, Onları yanlış yola sürükler. Biraz alaycıdır. Koreliler buna bayılır.

Domuz: Bereket, tokluk, maddi güç

Domuz Kore’de kötü bir sembol değildir. Aksine: Zenginlik, Bolluk, Şans demektir.

Köpek: Sadakat, nöbet, uyanıklık

Sessizdir ama dikkatlidir.“Buradayım” demez, ama kaçırmaz.

İnsan / Rahip Figürü: Bilgelik, disiplin, ahlak

Genelde önde gider. Çünkü: “Güç önce akılla yürür.” Bu figür, grubun lideridir.

Neden hepsi biraz sevimli?

Çünkü Kore inancında:

Kötü ruhlar ciddiye alınmaktan korkmaz,
alaya alınmaktan korkar.

O yüzden: Büyük değiller, Korkunç değiller, Hafif gülümsetirler

Ama mesaj nettir: “Burada işin yok.”

“Gyeongbokgung’da çatılar sadece binaların üstünü kapatmaz…
Korur, anlatır ve hatırlatır.”